ที่มาของชื่อ
ชื่อเกม
ホロビート (Horo-Beat) = 滅び (โฮโรบิ, ความดับสูญ) + beat (จังหวะ/การเอาชนะ)
เล่นคำสองชั้น — "จังหวะของผู้กำลังจะดับสูญ" และ "เอาชนะความดับสูญ" พร้อมกัน คำว่า beat ยังโยงกับกลไกหลักของเกมคือ โอเวอร์บีต ด้วย
แท็กไลน์บนกล่อง ー怪異合戦ー (ไคอิกัสเซ็น) แปลว่า "ศึกไคอิ" — 怪異 (ไคอิ) คือคำโบราณที่หมายถึงปรากฏการณ์ประหลาดเหนือธรรมชาติ ส่วน 合戦 (กัสเซ็น) คือการประจัญบานแบบศึกสงครามยุคเซ็นโงกุ
ชื่อเผ่า
ชื่อเผ่าทุกเผ่าในเกมเขียนด้วยคาตากานะล้วน ไม่มีคันจิกำกับ ทางการจึงยังไม่เปิดเผยความหมายที่แน่ชัด เช่น ライガ・ファミリー (ไรกา แฟมิลี่) ของเลโอ · スザク・ブラッド (ซูซากุ บลัด) ที่ชื่อพ้องกับ 朱雀 นกเพลิงในตำนาน · マボロシ・コミューン (มาโบโรชิ คอมมูน) ที่พ้องกับ 幻 แปลว่ามายา
ศัพท์ในเรื่อง
| คำ |
ที่มา |
| โฮโรฟุดะ (ホロ札) |
札 (ฟุดะ) คือยันต์กระดาษที่ใช้ผนึกภูตในความเชื่อญี่ปุ่น — ในเรื่องคือสิ่งที่โฮโรบิโตะกลายสภาพเป็นเมื่อถูกลืม และเป็นที่มาของคำว่า "การ์ด" ในเกม |
| คนโจ (根性) |
"ความอึด/ใจสู้" — คำที่จินใช้ปลุกเลโอ กลายเป็นธีมประจำตัวของเลโอ |
| อุกิโยเอะ (浮世絵) |
ภาพพิมพ์แกะไม้ญี่ปุ่นยุคเอโดะ — TCG เอามาใช้เป็นสไตล์อาร์ตพิเศษของการ์ดหายาก และ TOMY ยังทำเป็นคาเคจิกุ (掛け軸) ภาพแขวนม้วนไปจัดแสดงที่บูธงานด้วย |
โยไคในตำนานจริง
โยไคเกือบทุกตัวใน Horo-Beat เป็นโยไคที่มีอยู่จริงในตำนานญี่ปุ่น หลายตัวมีภาพวาดอายุกว่า 250 ปี
คามาอิตาจิ (かまいたち)

鳥山石燕《画図百鬼夜行》(พ.ศ. 2319 / ค.ศ. 1776) — ภาพสาธารณสมบัติ
ตำนานจากแถบภูเขาที่มีหิมะ — คนที่เดินอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ผิวก็แหวะเป็นแผลยาวเหมือนถูกเคียวกรีด ทั้งที่ไม่มีอะไรมาโดน คนโบราณอธิบายว่าเป็นฝีมือของ "พังพอนล่องหนที่มีเคียวแทนเล็บ"
ชื่อมาจาก 鎌 (คามะ = เคียว) + 鼬 (อิตาจิ = พังพอน) บางตำราว่ามากันเป็นสามตัว ตัวแรกทำให้ล้ม ตัวสองกรีด ตัวสามทายา — คนถึงไม่รู้สึกเจ็บ
→ ดูหน้าตัวละคร
อาคาชิตะ (赤舌)

鳥山石燕《画図百鬼夜行》(พ.ศ. 2319 / ค.ศ. 1776) — ภาพสาธารณสมบัติ
ปีศาจที่โผล่มาจากก้อนเมฆดำ มีแต่ใบหน้าขนกับลิ้นแดงยาว ยื่นออกมาจากประตูน้ำ ตำนานเดิมผูกกับข้อพิพาทเรื่องน้ำในนา — ใครแอบเปิดประตูน้ำแย่งน้ำเพื่อนบ้าน จะโดนอาคาชิตะเล่นงาน
→ ดูหน้าตัวละคร
คาวาอุโซะ (獺)

鳥山石燕《画図百鬼夜行》(พ.ศ. 2319 / ค.ศ. 1776) — ภาพสาธารณสมบัติ
นากที่มีอายุยืนจนกลายเป็นโยไค ชอบแปลงร่างเป็นเด็กหรือหญิงสาวมาหลอกคนริมน้ำ เป็นโยไคสายหยอกล้อมากกว่าสายร้าย
→ ดูหน้าตัวละคร
ฟุตาคุจิอนนะ (二口女)

竹原春泉《絵本百物語》(พ.ศ. 2384 / ค.ศ. 1841) — ภาพสาธารณสมบัติ
หญิงสาวหน้าตาปกติ แต่ใต้ผมท้ายทอยมีปากที่สอง ซึ่งกินจุมาก ตำนานว่าเกิดกับหญิงที่อดอาหารหรือแม่เลี้ยงที่ปล่อยให้ลูกอดตาย — ปากที่สองคือคำสาปที่หิวไม่รู้จบ
→ ดูหน้าตัวละคร
เม็นเรกิ (面霊気)

鳥山石燕《百器徒然袋》(พ.ศ. 2327 / ค.ศ. 1784) — ภาพสาธารณสมบัติ
สึคุโมงามิ — ข้าวของที่ใช้งานครบ 100 ปีแล้วเกิดวิญญาณ กรณีนี้คือหน้ากากโนห์ชุดหนึ่งที่รวมตัวกันเป็นปีศาจ
→ ดูหน้าตัวละคร
โทฟุโคโซ (豆腐小僧)

竜斎閑人正澄 (พ.ศ. 2396 / ค.ศ. 1853) — ภาพสาธารณสมบัติ
เด็กหัวโตสวมหมวกไม้ไผ่ ยืนถือถาดเต้าหู้อยู่ริมทาง ไม่ทำร้ายใครเลย — แค่ยื่นเต้าหู้ให้ ถ้ากินเข้าไปถึงจะมีเรื่อง
เป็นโยไคที่ดังมากในยุคเอโดะเพราะโผล่ในหนังสือภาพและของเล่นเด็กเต็มไปหมด นับเป็น "มาสคอต" ตัวแรก ๆ ของวงการโยไค
→ ดูหน้าตัวละคร
เคอุเคเง็น (毛羽毛現)
ก้อนขนเดินได้ ชื่อเขียนด้วยคันจิที่แปลว่า "ขนฟูปรากฏกาย" แต่พ้องเสียงกับ 希有希現 = "สิ่งที่แทบไม่มีใครได้เห็น"
อาศัยตามมุมอับชื้นของบ้าน เชื่อกันว่าเป็นต้นเหตุของโรคภัยในบ้านที่ไม่ได้ทำความสะอาด
→ ดูหน้าตัวละคร
กาชาโดกุโระ (餓者髑髏)
โครงกระดูกยักษ์สูงเท่าตึก ประกอบขึ้นจากกระดูกของคนที่ตายด้วยความอดอยากและไม่มีใครฝัง ออกเดินยามดึกเพื่อหาคนมาขย้ำ
เป็นโยไคที่ "ใหม่" กว่าตัวอื่นมาก เพิ่งดังในยุคโชวะ โดยได้ภาพจำมาจากภาพพิมพ์ชื่อดังของ อุตางาวะ คุนิโยชิ (ค.ศ. 1844)
→ ดูหน้าตัวละคร
คัปปะ (河童)
โยไคที่คนไทยน่าจะคุ้นที่สุด — เด็กน้ำตัวเขียว มีจานน้ำบนหัวที่ห้ามแห้งเด็ดขาด ถ้าน้ำหก พลังจะหมดทันที ชอบแตงกวา ชอบท้าคนปล้ำ และ (ในตำนาน) ชอบลากคนลงน้ำ
→ ดูหน้าตัวละคร
เอ็นระเอ็นระ (煙々羅)
วิญญาณที่สิงอยู่ในควันไฟ ปรากฏเป็นรูปร่างคนในม่านควันที่ลอยขึ้นจากเตา — เป็นโยไคที่ไม่มีรูปร่างตายตัว เปลี่ยนไปตามที่ควันพัดไป
→ ดูหน้าตัวละคร
ชินะซุอิ (不死火)
"ไฟไม่ตาย" — เปลวไฟที่ไม่มีวันดับ ในเกมคือคู่หูของโช และเป็นตัวชูโรงของ Start Deck สีเขียว
→ ดูหน้าตัวละคร
ไรจู (雷獣)
"สัตว์สายฟ้า" — ตำนานว่าคือสิ่งมีชีวิตที่ตกลงมาพร้อมฟ้าผ่า รูปร่างคล้ายพังพอนหรือหมาป่า ขนลุกเป็นประกายไฟฟ้า ที่ต้นไม้ถูกฟ้าผ่ามีรอยข่วน คนโบราณว่าเป็นรอยเล็บไรจู — นี่คือตัวตนของ เลโอ
→ ดูหน้าตัวละคร
เกร็ดจากตัวเกม
- ทุกใบมีทริกเกอร์ — การ์ดทุกใบใน Horo-Beat มีสัญลักษณ์ทริกเกอร์ ไม่มีใบไหนที่เปิดมาแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- สนาม 5 ไลน์ ตัดสินพร้อมกัน — ไม่ใช่ผลัดกันตี แต่ปะทะกันทั้งแถวในคราวเดียว
- โดนสองครั้งถึงตาย — โฮโรบิโตะที่แพ้จะ "ล้ม" ก่อน ถ้าโดนซ้ำตอนล้มอยู่ถึงจะถูกทำลาย
- อาร์ตอุกิโยเอะ — การ์ดหายากใช้ลายเส้นภาพพิมพ์ญี่ปุ่นโบราณ ซึ่งเข้ากับธีมโยไคยุคเอโดะพอดี
→ ศัพท์กลไกทั้งหมดดูได้ที่ คีย์เวิร์ด · วิธีเล่นดูที่ วิธีเล่น